Het was een bijzondere gewaarwording, toen ik enkele weken geleden zo maar uit het niets een stempas voor de Europese Verkiezingen (EV) in handen kreeg. Ik was vanuit mijn Afrikaans verleden gewend dat je als houder van een Nederlands paspoort, woonachtig in een land zonder ambassade of consulaat, door ‘Den Haag’ werd behandeld als een…
Twaalf jaargeleden. Ik had het hélemaal gehad met de Jeugdzorg in Zeeland. Al die jongeren schreeuwden om maatwerk, maar de bureaucratie maakte dat onmogelijk. Mijn oudere broer had me de weg gewezen en ik kon mijn huis goed verkopen. Dus ik had een flinke buffer om hier ook wortel te schieten. De huizenmarkt op Bonaire…
Chauvinistische Bonairianen maken graag onderscheid tussen ‘Hollanders’ die vóór en meer van die mensen die na 2010 op het eiland zijn aangespoeld. Eerstgenoemden worden voldoende aangepast geacht: hebben keurig de taal, het Papiaments, geleerd, doen niet aan politiek en kennen hun plaats. De tweede groep blijft bij voorkeur Nederlands praten en is vooral uit op…
Het valt niet mee afvallige te zijn. Zeker niet in een Goede Week als deze, waarin ik flarden opvang van mijn vroeger zo intens geliefde Matthäuspassion en heel goed vóór me zie hoe ik dagen lang genoot van de sobere stilte in de abdij waarmee ik als oblaat verbonden was. Luister ik nu anders naar…
En dan roept zo’n polderprofessor doodleuk: “De regering van het Koninkrijk moet veel meer investeren in het Antilliaanse onderwijs, want dat ligt ver onder de Nederlandse norm!” Deze maand in het Nederlandse tijdschrift Idee, uitgave van de aan D66 gelieerde Mr. Hans van Mierlo Stichting. De auteur is Geert Oostindie, directeur van het Koninklijk instituut…
Vandaag staat de teller in de statistieken van mijn site op nul. Tijd om de bakens drastisch te verzetten! Als ik toch niemand een dienst kan bewijzen of een moment van verstrooiing bieden. Alle remmen los, mijn hart niet langer misbruiken als moordkuil, opstijgen als een leeuwerik en me voegen naar de natuurwetten van de…
Op verkiezingen, in de politiek bedoel ik, valt altijd wel íets aan te merken. Zo ook de afgelopen dagen in het Openbaar Lichaam Bonaire, een stiefzusje van de gemeenten in het Europese deel van het Koninkrijk. Steen des aanstoots was de lage opkomst bij de dubbele verkiezingen op 20 maart, directe voor de Eilandsraad en…
Opeens was het feest. Ik stond nog even ongelovig om me heen te kijken, maar de dame die van achter haar bureau een foto van me had gemaakt knikte me bemoedigend toe. Inderdaad, ze had het ding met de moeilijke naam naar me toegeschoven en ik had het aangepakt. Dus het moest wel waar zijn:…
Het enige meubelstuk dat al mijn bokkensprongen in het leven heeft doorstaan is een rechthoekig houten krukje. Nauwelijks twee turven hoog: tussen 14 en 15,5 cm. Het zitvlak alleen al, 1x28x8 cm en lichtjes gebogen als de kom van een open hand, is een lust voor het oog. Van ver en van dichtbij, want zowel…
Misschien denk je daar niet zo gauw aan bij de fauna van de Antillen, maar als je er één keer oog in oog mee hebt gestaan, vergeet je ze nooit meer. De ezels op Bonaire. Zo maar ergens loslopend, niet alleen op een onverharde weg in het dun bevolkte noorden maar ook in een buitenwijk…