Voor het eerst naar een kapper gaan in een vreemd land is voor mij nog altijd een uitdaging. De ene keer is me beter bijgebleven dan de andere, maar ik weet heel goed dat ik herhaaldelijk een bezoek aan mijn vaste kapper thuis uitstelde met het oog op een buitenlandse reis, zodat ik het opnieuw…
Om niet te bezwijken onder de overdosis Kerstman & Kindje Jezus die de miljoenen mensen in deze stad deze week wordt toegediend, heb ik me geschaard in het koor van degenen die het aflopend jaar nog eens rustig aan zich voorbij laten gaan. Nee, dit wordt geen oproep om massaal iets of iemand als het…
Toen ik onlangs terugkeerde in Bogotá, meende ik – twee dagen later – een heel bijzondere verjaardag tegemoet te gaan. Geboren tijdens de hongerwinter in het nog bezette Holland en dan 75 jaar later hoog in de Andes uitkijken over een continent waar de Revolutie nog altijd op de loer ligt: wie zou daaraan kunnen…
Het filmtheater op Bonaire was tien jaar geleden zo dood als een pier. Ooit, vóór de digitalisering, telde het eiland drie grote bioscopen, waarvan een in Rincon. De kopieën van films, in van die platte aluminiumblikken, waren meestal afdankertjes van de rijkere bioscopen op Curaçao. Maar het waren wel de internationale kaskrakers, waarvoor je naar…
Het openbaar bestuur in het Caribisch deel van het Koninkrijk der Nederlanden laat heel wat te wensen over. Daarover bestaat in het algemeen weinig verschil van mening. In Den Haag worden de Antillen al sinds mensenheugenis gezien als een hoofdpijndossier en sinds op de eilanden sprake is van autonomie, hebben al zo veel politici een…
Er hing iets in de lucht, vroeg in de ochtend op de eerste woensdag van deze maand, toen de grote hal van het Marriott op Bonaire volliep met mensen en in de balzaal de laatste voorbereidselen getroffen werden voor een gebeurtenis, die elders op het eiland rechtstreeks te volgen zou zijn via NOS TV, Live…
Haar naam zal ik nooit te weten komen, maar ze staat met stip in mijn geheugen gegrift. Het was vrijdagmiddag, de dag voor mijn terugkeer naar Bonaire, en ik stond om me heen te kijken op een groot plein, met verkeer van alle kanten. Hoe kon ik ’s hemelsnaam een taxi vinden om nog één…
Het grootste geluk bij een ongeluk van mijn verblijf in Bogotá tot nu toe is dat het samenviel met het BIFF, het jaarlijks internationaal filmfestival. Maar liefst 61 films uit 47 landen. Een snoepwinkel voor cinefielen, want de zalen waren voortreffelijk, geen lange rijen en een toegangskaartje per voorstelling voor nog geen twee euro. Helaas…
Wie gewend is de Boulevard van Bonaire af te lopen richting Karel’s Beach Bar zal binnenkort lelijk op zijn neus kijken, als op de plek waar voorheen de baai schaamteloos schitterde in de zon plotseling niet meer wordt geflaneerd of anderszins gechild, maar een bouwput de doorgang belemmert en horen en zien je vergaat. Bij…
Er was eens een land, hier ver vandaan, waar achterklap en kinnesinne voorkwamen tot in de beste kringen en de samenleving van tijd tot tijd in rep en roer brachten. Vooral in de maand waarin jaarlijks het sein zonnesteek gegeven werd. Een beter excuus om binnen te blijven en je op de klanken van de…