Nu de landverhuizing nadert, ga ik lichter door het leven. Wat heet ‘lichter’? Tientallen kilo’s zijn al van me afgevallen. Gewicht dat ik in eerste instantie zelf – als de man met een opdracht – op me had genomen, maar dat in snel tempo aangroeide tot een blok aan beide benen en een hartverzakking, om…
Tot voor kort dacht ik dat het een boksbal was, met van nature een onuitputtelijk incasseringsvermogen. Nu weet ik wel zeker dat het – inderdaad, Suriname – een muur is. Een muur waar je niet op kunt inbeuken zonder jezelf ernstig te verwonden. En om te overleven rest nog slechts: je erbij neerleggen of je…
Achter de faҫade van mislukte staten schuilt de wereld van de toekomst! Dus waarom zou je je druk maken over een minister aan de Overkant, die jouw tropisch paradijs bestempelt als mislukt. En dan ook nog een minister die in buitenlandse zaken nooit verder kwam dan de zilveren plak in een provinciaal kampioenschap Kolonisten van…
Het hedendaagse Suriname heeft wel wat weg van de negentiende-eeuwer Oblomow, hoofdfiguur in de beroemde gelijknamige roman uit 1859 van de Russische schrijver Gontsjarow. Een overwegend tragische en tegelijk innemende figuur, die je kunt karakteriseren als goedmoedig, maar niet vooruit te branden. Het type zondagskind: zorgeloze jeugd, adellijke oorsprong, erfgenaam van landerijen en honderden pachters,…
Er zijn nog altijd mensen, vooral buiten Afrika, die krampachtig proberen te bewijzen dat ‘Afrikanen’ ergens in het verleden on top of the world zijn geweest. De herontdekking van ‘racisme’, met name in rijke landen waar delen van de bevolking voorouders hebben in overzeese ex-kolonies zoals Nederland en zijn Afro-Surinamers, is daar niet vreemd aan.…
Een hardnekkig Surinaams misverstand ten aanzien van boeken en geschreven tekst in het algemeen is dat je de vorm en presentatie gerust op hun beloop kunt laten. Als je maar ongeveer weet waar je het over wilt hebben – het onderwerp ofwel de inhoud – dan hoef je je om de rest niet te bekommeren.…
Het wordt weer tijd voor een top vijf. Als het water je tot de lippen staat, moet je je zegeningen tellen: wat valt er nog te genieten in dit land? Het is toch niet overál kommer en kwel, télkens listen en lagen, altijd gesukkel en lamlendigheid!? Nummer één weet ik al. Als ik die niet…
Mij is geen land bekend dat zoveel op heeft met verjaardagen (ook wel ‘jaardagen’ genoemd) als Suriname. Elk weekend sjezen duizenden volle auto’s, met dank aan de staat voor de goedkope benzine, van hot naar haar om er een aantal af te werken. En ook tussendoor is dat het meest geliefde en, als je alles…
De berichten over de stand van zaken in het land die ik, soms, mijn brein ontfutsel bij het ochtendgloren, gingen een paar dagen geleden vergezeld van illustraties. Scherpe beelden, in kleur. Van een zinkend schip, zo lek als een mandje, en een walvis op het droge in zijn laatste stuiptrekkingen – zwarte aasgieren in de…
Opnieuw heeft de privébibliotheek ver van de stad me verrast met een weergaloos boek. De vrouw des huizes haalde het terloops te voorschijn, zo van: “O ja, misschien is dít wel iets voor jou…” Ik pakte het aan: Een klein leven van Hanya Yanagihara (2016), een van pijn vertrokken gezicht in zwart-wit op de voorkant,…