Welkom bij Watertrappelaar
Een blog van Theo Ruyter (1944), dat in 2016 begon in Paramaribo onder een geuzennaam (De Luchtvluchteling), twee jaar later meeverhuisde naar Bonaire en het afgelopen half jaar op wonderbaarlijke wijze zijn koers – Zuid-Spanje – wijzigde om te stranden in het Europees centrum van het Koninkrijk der Nederlanden.
Meest recente publicaties
-
Psst 26.1
Wintertuinplein, 12 januari 2026 Psst…Lina, Je was opeens verdwenen, hè? Vóór het afgelopen weekend. Zelfs Mo en zijn moeder wisten niet waar je gebleven was! Ik zou ze eten geven, had ik beloofd. Dus ben ik gaan kijken en zag ik dat hun bakjes leeg waren. Ze sprongen me bijna ondersteboven. Ach, je kent dat
-
Het druppelschema
De toon voor mijn limboweek – de dagen tussen kerst en oud en nieuw – werd deze keer gezet door de oogpoli van het academisch ziekenhuis in Leiden. Op nogal onverhoedse wijze en om precies te zijn: door de orthoptist van dienst, op de ochtend vóór Kerstavond. Het was bijna twee weken geleden dat ik
-
Psst 25.12
Wintertuinplein, 13 december 2025 Psst…Lina, Moet je horen… (Ben er dinsdag niet over begonnen. Je had het al druk genoeg, met inslapen en zo. Maar ik vind – dat ken je wel van mij – dat een mens nooit te jong is om te leren. En daarom vertel ik graag over dingen die jou net
-
Psst 25.11
Wintertuinplein, 29 november 2025 Psst…Lina, Eigenlijk mag ik je niet wakker maken, ik weet het. Want je bent erg ziek geweest en je moet nog steeds uitrusten. Het kwam heel plotseling, net als met je papa niet zo lang geleden, en jij moest ook hals over kop naar het ziekenhuis. Niet voor even een nachtje,
-
Rode draad
Emigreren is geen fluitje van een cent, weet ik inmiddels. Maar reïntegreren na een emigratie, zeg maar voorgoed terugkeren in het eerder vermaledijde vader- en moederland, is een nog grotere tour de force. Je hebt je destijds demonstratief uitgeschreven, in de trant van reken maar niet meer op mij, bent toen – nogal logisch –
-
Een vleug kunst
Mocht je dit jaar hier in Haarlem nog een keertje serieus willen winkelen en – in een moeite door of voor de afwisseling – een vleug kunst opsnuiven, kun je het Teylers Museum gevoeglijk overslaan. Je weet wel, vanaf de Grote Markt naar het Spaarne en bij de Waag de hoek om. Sinds een paar