Welkom bij De Watertrappelaar
Een blog van Theo Ruyter (1944), dat in 2016 begon in Paramaribo onder een geuzennaam (De Luchtvluchteling), twee jaar later meeverhuisde naar Bonaire en het afgelopen half jaar op wonderbaarlijke wijze zijn koers – Zuid-Spanje – wijzigde om te stranden in het Europees centrum van het Koninkrijk der Nederlanden.
Ik zal er wel over gedroomd hebben, al weet ik niet meer precies wat. Maar het feit dat het onderhoud met mijn zoon van de afgelopen avond, rondom zonsondergang, nu als eerste herinnering in een weldadig ontwaken oplicht, zegt me genoeg. Door mijn bezoek aan de stad kon de afgelopen dag sowieso al niet meer…
Wintertuinplein, 26 maart 2025 Psst…Lina, Daar ben ik weer. Er gebeurt zo veel in jouw leven en zó snel dat ik het nauwelijks kan bijbenen. Al wat jij meemaakt en bijleert, van dag tot dag… Het zal ook wel komen door deze tijd. Met een wereld – van hier tot bij je oom in Amsterdam…
Twaalf dagen lang onafgebroken verstoken in het kloppend hart van een stalen gevaarte dat zich op hoop van zegen moeizaam voortbeweegt door zeeën en oceanen… Een atypische biotoop van 154×24,5×37 meter, waarvoor maar weinig soorten leven zijn uitgerust dan wel op voorbereid. Menige sterveling zou van minder stapelgek zijn geworden. Geen wonder dat mijn lichaam…
Eindelijk weer eens wakker geworden zonder inwendige stoorzender of extern lawaai, maar gewoon omdat zowel het lichaam als de geest klaar was met wat ze daar ’s nachts allemaal uitspoken. Heerlijk! Alleen al de gewaarwording dat alles – nou ja, wat ik voor geen prijs zou willen missen – er nog aan, op en in…
Wintertuinplein, 11 maart 2025 Psst…Lina, Wat dacht je? Hij is me vergeten, de grootvader die je weet wel als jongen graag boer wilde worden maar het nooit zo ver had geschopt. Toen je in januari met vakantie was, op dat eiland met een zwembad voor jou alleen, heb je nog een brief van ‘m gehad.…
Wat is er gebeurd? Hij zit onderuit en loopt helemaal leeg. Als een lek geprikte ballon. Zijn kleren nog niet uit, wel de broek tot op zijn enkels. Het hoofd is zo zwaar dat het telkens naar voren valt. Aan beide kanten van de romp bungelt een arm. Het duurt een eeuwigheid voor hem een…