Eindelijk kunnen we hier op Bonaire ook kennis maken met de Nederlandse speelfilm Buladó, die zich geheel op Curaçao afspeelt. Unaniem lovende recensies, een gouden kalf op het filmfestival in Utrecht en korte tijd later zelfs de Nederlandse inzending voor de Oscar ‘beste buitenlandse film’. De verwachtingen waren dan ook hoog gespannen, in de rode…
Beter laat dan nooit. Ik ben nu eenmaal behept met wat de Galliërs zo trefzeker l’esprit de l’escalier noemen, dus dan kun je soms een hele tijd nodig hebben om te begrijpen wat je is overkomen en wat je daarmee aan moet. Zo ook dit jaar, toen een – dacht ik – tamelijk doorsnee artiest…
Ook voor de luchtvluchteling, van de gelijknamige website, kwam Corona dit jaar als een donderslag bij heldere hemel. Zo zat hij half maart, op een terras pal achter de haven temidden van een verse lading cruisetoeristen, rustig bij te praten met de oppositieleider in de raad, zo was opeens de staat van beleg afgekondigd en…
Op de vrijdag na Prinsjesdag zag hij zijn kans schoon. Niemand was erop bedacht. Het volk, murw van de zoveelste hittegolf, zag nog slechts de zware tijden waar de koning in zijn Troonrede voor gewaarschuwd had en de volksvertegenwoordigers vochten, opnieuw, aan het Haagse Binnenhof elkaar de tent uit over het vluchtelingenbeleid. Pal vóór de…
Het periodieke werkbezoek van staatssecretaris Knops aan het Openbaar lichaam Bonaire (OLB) heeft langzamerhand de trekken aangenomen van een paringsdans die zich volkomen heeft losgezongen van de realiteit. Niet alleen komt er van een paring niets terecht, de bewegingen van de twee partners lijken gespeend van elke intentie dichter bij elkaar te komen laat staan…
Menigeen zal het niet willen weten maar het blijft een waarheid als een koe: de ambitie om in de eigen behoefte aan voedsel te voorzien is op Bonaire ver te zoeken. In de andere Nederlandse Antillen heeft men er ook een handje van consumptieartikelen zoals levensmiddelen uit het buitenland te halen in plaats van zelf…
Zijn verblijf in Europees Nederland zat er bijna op. Nog een laatste rondje door het dorp. Postzegels moest hij hebben. Het was een winkel in de non-foodsector waar van alles te verwachten viel en die in ieder geval ook dienst deed als postkantoor. In een tijd waarin je mensen nog een plezier kon doen met…
Een betere tegenpool van de plastic walvis op het droge, waar ik eerder op stuitte tijdens mijn recente verkenning van Curaçao, was ondenkbaar. In het begin van het jaar had ik er iets over gelezen, in een krant uit Willemstad: de opening – of inwijding – van een kerk die hélemaal was opgetrokken uit het…
Curaçao, kroonjuweel van het Koninkrijk der Nederlanden in De West, ligt op apegapen. Sinds de raffinaderij van Shell in een sterfhuis veranderde is het bergaf gegaan, al werd dat aan het zicht onttrokken door de vlucht in het massatoerisme. Nu de coronacrisis er een schep bovenop heeft gedaan, komt de onderste steen boven. Een walvis…
Laten we eerlijk wezen. Het valt niet mee, wanneer je als mens die er al driekwart op heeft zitten, door een meisje zo oud als je gedroomde kleindochter aan de dijk wordt gezet. Beste Theo, stond er boven het mailtje van een mediabedrijf waar ik al jaren ‘lid’ van was. ‘Onder het artikel van Rxxxx…