“Russisch is hier de voertaal!” Dacht ik de derde gezamenlijke dag op zee goed te beginnen met een onschuldige vraag – wat is Good morning in het Oekraïens – word ik direct, zonder pardon, op mijn nummer gezet. Ik kan mijn tong wel afbijten. Gisteren had ik al een uitglijder, ook hier in de mess.…
Nou, mooi niet. Rotterdam houdt zich voorlopig schuil in de grijze grauwe verte. Bij het ontwaken, al voor ik de gordijntjes openschoof, voelde ik dat het schip zich anders gedroeg en anders klonk, zich inhield. Maar ik kon geen oorzaak bedenken. Tot ik aan de achterkant het bruisende spoor miste, dat de vorige dag continu…
Een slap handje van de kapitein, een goedgebouwde dertiger met ringbaardje en zonder opsmuk – dat wel – maar niet iemand met wie ik graag een avondje uit zou willen. De kok heeft me al naar mijn tafel for guests only gebracht, wanneer hij binnenkomt. Ik versta zijn naam niet eens, wel het woord master…
“Hello hello, Johannes?” Het is een Duits nummer, als ik het goed heb gezien. Maar wie weet in godsnaam dat ik me sinds enkele uren in Duitsland bevind? In het station van Osnabrück, of all places. En waar slaat Johannes op? Het is mijn tweede voornaam, ja. Maar wie mij kent weet toch zeker wat…