Wintertuinplein, 20 april 2026

Psst…Lina, 

Ja ja, weet ik, weet ik, heb het helemaal verkeerd begrepen. Je had je wel voor die leuke school opgegeven bij mij in de buurt, maar niet voor het aanstaand schooljaar, na je verjaardag. Pas het volgend jaar, wanneer je vier wordt. 

Was een beetje dom van me: denken dat je goed geluisterd hebt en dan, als je het doorvertelt, ontdekken dat je ernaast zit. Misschien zag ik jou maar al te graag van de opvang waar je nu zit naar een echte school gaan. Dan kon je meteen Nora meenemen naar een andere opvang, op het zelfde adres. Zoiets.

Wat dat betreft moest ik denken aan de tijd dat ik met mijn broertje op de kleuterschool zat. Bij Zuster Jozefien, aan de Koningstraat voorbij de Botermarkt. Ik weet haar naam nu nog! Heel dichtbij dus, want we woonden toen in de Grote Houtstraat, op de eerste verdieping, tegenover Bakkerij Carels. Die juf vond namelijk dat wij allebei best een jaar konden overslaan, dat wil zeggen het eerste jaar van de lagere school, een paar straten verderop. 

Met de nodige bijlessen van haar kant, dat wel. Dan konden we later ook eerder naar de middelbare school. Mijn moeder was daar wel voor te porren, denk ik. Die deed ons ook op pianoles en gymnastiek, hoe meer we ons best deden hoe beter. En mijn vader? Die zagen we eigenlijk alleen bij het avondeten en op zondag. 

Niet dat ik jou een jaar overslaan zou willen toewensen, hoor! Haastige spoed is zelden goed. Jaren later, op de middelbare, moest ik het bezuren, want toen bleef ik in de de vijfde zitten. Ik schaamde me zo diep dat ik alles op alles zette om van school te veranderen…

Dus wees maar blij dat je nog wat langer bij de Stokstaartjes mag blijven. Ik weet niet precies wat ze daar allemaal uitspoken, maar ik hoor je nooit klagen. Het kan in ieder geval geen kwaad dat je al vroeg met andere mensen, van heel jong tot heel wat ouder, te maken krijgt. Wat je daarvan leert zijn lessen voor je hele leven, want zonder samenwerking met anderen kun je wel inpakken. 

Ik zie je morgen, want ik mag weer voor jullie koken. Nou ja, jullie. Het is aan jou, geloof ik, nog niet zo besteed. Laat me hopen dat je niet zo pietepeuterig wordt als andere kinderen, die tot en met hun autorijbewijs blijven piepen dat ze iets niet lusten,

je grootvader die als jongen niet alleen graag boer wilde worden, 
maar ook leerde eten wat de pot schaft.