Psst 24.7

Wintertuinplein, 21 april 2024

Psst…Lina,

Goed geslapen vannacht? Van tevoren zul je wel iets gekregen hebben tegen dat akelig, zanikend gevoel in je mond. Het kauwen gaat je steeds beter af, moet ik zeggen. Dat heb ik donderdag zelf kunnen zien, toen we een tijdje samen waren. Maar dit eerste gebit is nog lang niet af, hoor. Dus die pijn krijg je voorlopig op de koop toe… 

Ik weet niet wat jij meestal droomt in je slaap, maar je oma heb je vast wel teruggezien deze keer. De oma – je weet wel – die de laatste tijd zo vaak ziek was en in bed moest liggen. Ik zag op mijn telefoon dat jij er gisteren ook bij was. Toen ze in eigen huis afscheid nam, alvorens aan de laatste slaap van haar leven te beginnen.

Op de ene foto houdt ze je stevig vast, heel dicht bij haar gezicht, terwijl jij een hand in haar hals steekt en je mond openstaat alsof je iets tegen haar wilt zeggen. Op de andere zitten jullie allebei te lachen: jij naar de mensen achter je in de kamer, die niet op de foto staan, en je oma naar jou. 

Als zij er niet was geweest, was jouw papa er ook nooit geweest, moet je maar denken. En jij evenmin, nietwaar? Dus van meet af aan heb je je leven en je bestaan hier op aarde ook aan haar te danken. Dat maakt zo’n laatste samenzijn heel bijzonder, voor jullie allebei.

Ik weet zeker dat ze heel blij was met jouw komst het afgelopen jaar, als haar eerste kleindochter, en dat ze ooggetuige mocht zijn bij al die eerste dingen die voor een boreling zijn weggelegd. Goede en slechte, leuke en vervelende, lachwekkende en angstaanjagende, dingen om heel gauw te vergeten en dingen om voor altijd te koesteren als een kostbare herinnering. 

Wat jij je in de toekomst zult herinneren van deze oma en van de dagen  waarin je langzaam maar zeker ontdekte dat ze er niet meer was, moet je maar rustig afwachten. In dat opzicht zijn mensen  heel verschillend. 

De een kan zich zelfs haar eigen geboorte voor de geest halen, terwijl de ander zich pas met huid en haar uit de mist van het verleden ziet opdoemen op het moment dat hij al op de kleuterschool zat of – zoals jij nu – meedraaide in de kinderopvang. 

In ieder geval zullen er altijd wel hulpmiddelen zijn, zoals deze foto’s, om je geheugen op te frissen. 

Om te beginnen zou ik als ik jou was maar goed blijven luisteren naar je papa en mama en andere mensen, die het nog lang over deze oma zullen hebben. Dan kun je later gewoon meepraten, want het blijft altijd de moeite waard te weten waar je vandaan komt en wie je in deze wereld zijn voorgegaan. Mét hun hele hebben en houden, hun goede en slechte dingen. 

Geen enkele levensweg gaat slechts over rozen en van al wat zij hebben gedaan en meegemaakt kun jij altijd wel íets opsteken, 

je grootvader, 

die – als kind – zo graag boer wilde worden, omdat zijn opa en oma hem die weg wezen.  

Privacyoverzicht

Deze site maakt gebruik van cookies, zodat wij je de best mogelijke gebruikerservaring kunnen bieden. Cookie-informatie wordt opgeslagen in je browser en voert functies uit zoals het herkennen wanneer je terugkeert naar onze site en helpt ons team om te begrijpen welke delen van de site je het meest interessant en nuttig vindt.