Als herboren komt Rinus weer tevoorschijn. Met alles wat hij daar nog had liggen, twee handen vol. Marc doet de inspectie en marcheert voorop naar de eetzaal. Maggie laat zich verontschuldigen, zonder opgaaf van redenen. Waarschijnlijk heeft ze de situatie heel goed aangevoeld: ze kan de twee nu beter aan hun lot overlaten. …
How are you, Rinus? When do you come back? Have a good trip! Lisa Kort maar krachtig! Hij kan de drie zinnetjes wel dromen, al kost het hem nog steeds moeite ze te geloven. Vanmorgen – hij was zo duf als een konijn – stond er niets op zijn telefoon.…
De middag verstrijkt als een regenachtige zondag in januari: er komt geen einde aan. Wat vanmorgen vroeg nog zo bijzonder was, het wakker worden midden op zee, met twee patrijspoorten, een op het noorden waarvandaan ze gekomen waren en een op het oosten waar de zon opging, de aankomst in de Grote Baai, zijn eerste…
Ze heeft het lichaamsdeel dat blijkbaar tot veel meer in staat was dan hij durfde denken, nog vast, maar de greep verslapt en het ritme hapert. “…of ik dat niet beter zelf kan doen.” “Maar waarom? Ik geniet er toch van, heus.” Het liefst zou hij haar omhelzen en kussen, maar hij weet niet hoe.…
Langzaam maar zeker plooit zijn lichaam zich naar haar handen. Zijn geest gaat erin mee, zoals het water van de zee komt aanrollen en zich weer terugtrekt. Met af en toe een extra rilling of schok, naargelang de ene plek zich gevoeliger toont dan de andere. “She’s the hell, man,” liet Marc hem gisteren weten.…
De massagetafel is nogal smal. En voelt, onder zijn gewicht, minder stevig aan dan hij zou willen. Maar hij wil niet kinderachtig zijn. Wie a zegt, moet ook b zeggen. De aanwijzingen van Marc, de Rotterdammer van de afgelopen avond in het casino, klopten als een bus. Volg het wandelpad richting Philipsburg en buig…
Dit is de eerste aflevering van een niet eerder gepubliceerd feuilleton van Theo Ruyter, dat – behoudens overmacht – wekelijks op deze site wordt voortgezet tot het verhaal is afgelopen (24/7/2022). In zijn hele familie was, voor zo ver bekend, nooit iemand de Noordzee overgestoken, laat staan de Atlantische oceaan. Een weekje weg in eigen…
Het leek zo eenvoudig… Sinds mijn emigratie naar Suriname in 2014 was ik gewend aan de gedachte dat ik met een Nederlands paspoort in de wereld kon gaan en staan waar ik wilde. Ik noemde mezelf ‘luchtvluchteling’, omdat ik niet wilde verhelen dat ik het gave land van Rutte kon missen als kiespijn én dat…
Ik heb mijn hielen nog niet gelicht, of ik lig al wakker van de vraag wat ik de afgelopen jaren als eenentwintigste-eeuwse tropenganger in op z’n Hollands of Zeeuws gekoloniseerde (ei)landen heb geleerd. Zowel onderwerpen waar ik voorheen geen weet van had als verschijnselen die ik wel kende maar waarover ik heel anders ben gaan denken. …
Er moest een operatie aan te pas komen om nog beter voor ogen te krijgen, waarom het leven in dit deel van de wereld me tegenstaat en ik op zoek ben gegaan naar graziger weiden. Het stond een maand geleden op een vodje papier, dat me werd meegegeven tijdens de slordige intake in een ziekenhuis…