Wintertuinplein, 12 januari 2026 Psst…Lina, Je was opeens verdwenen, hè? Vóór het afgelopen weekend. Zelfs Mo en zijn moeder wisten niet waar je gebleven was! Ik zou ze eten geven, had ik beloofd. Dus ben ik gaan kijken en zag ik dat hun bakjes leeg waren. Ze sprongen me bijna ondersteboven. Ach, je kent dat…
De toon voor mijn limboweek – de dagen tussen kerst en oud en nieuw – werd deze keer gezet door de oogpoli van het academisch ziekenhuis in Leiden. Op nogal onverhoedse wijze en om precies te zijn: door de orthoptist van dienst, op de ochtend vóór Kerstavond. Het was bijna twee weken geleden dat ik…
Wintertuinplein, 13 december 2025 Psst…Lina, Moet je horen… (Ben er dinsdag niet over begonnen. Je had het al druk genoeg, met inslapen en zo. Maar ik vind – dat ken je wel van mij – dat een mens nooit te jong is om te leren. En daarom vertel ik graag over dingen die jou net…
Wintertuinplein, 29 november 2025 Psst…Lina, Eigenlijk mag ik je niet wakker maken, ik weet het. Want je bent erg ziek geweest en je moet nog steeds uitrusten. Het kwam heel plotseling, net als met je papa niet zo lang geleden, en jij moest ook hals over kop naar het ziekenhuis. Niet voor even een nachtje,…
Emigreren is geen fluitje van een cent, weet ik inmiddels. Maar reïntegreren na een emigratie, zeg maar voorgoed terugkeren in het eerder vermaledijde vader- en moederland, is een nog grotere tour de force. Je hebt je destijds demonstratief uitgeschreven, in de trant van reken maar niet meer op mij, bent toen – nogal logisch –…
Mocht je dit jaar hier in Haarlem nog een keertje serieus willen winkelen en – in een moeite door of voor de afwisseling – een vleug kunst opsnuiven, kun je het Teylers Museum gevoeglijk overslaan. Je weet wel, vanaf de Grote Markt naar het Spaarne en bij de Waag de hoek om. Sinds een paar…
Wintertuinplein, 18 oktober 2025 Psst…Lina, Was dat even schrikken? Zit je pa zo maar ineens in een hoekje van de kamer, als een dood vogeltje dat de kat op de mat voor de deur heeft laten vallen. Er komt geen enkel geluid uit, alleen zijn ogen doen het nog. Zo had je hem niet eerder…
Voor de ongeveer honderdste keer zegt hij kort na elkaar hij dit en hij dat, terwijl ik zeker weet dat ons gesprek gaat over iemand van het vrouwelijk geslacht. Mijn taalmaatje, bedoel ik. Het schijnt hem niet te deren, als ik dat telkens opnieuw corrigeer. Maar ik krijg er zelf een punthoofd van. Hij heeft…
Wintertuinplein, 20 september 2025 Psst…Lina, Goed dat je weer eens bij me kwam buurten. Ik begon me al zorgen te maken, dat je het veel te druk had of dat je mijn huis niet terug kon vinden.Met je verjaardag had ik je natuurlijk wel gezien of hadden we, beter gezegd, door elkaar heen gekeken, zonder…
Ere wie ere toekomt, denk ik dan, in een terugblik op de onthutsende rollercoaster die me deze zomer te beurt viel. En dan doel ik op het dagblad Trouw en in het bijzonder op de makers van de weekendbijlage die het afgelopen seizoen verrassend voor de dag kwamen met een nieuwe rubriek over het liefdesleven…